Ομιλία στο Πανελλήνιο Συνέδριο Αιρετών Γυναικών των Περιφερειών με θέμα «Ισότητα στην Αυτοδιοίκηση»

04/11/2017

Κύριε Πρόεδρε, να ευχαριστήσω για την πρόσκληση.  Να μεταφέρω το χαιρετισμό του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριό σας.

Να πω ότι ο Πρόεδρος είναι ταγμένος στην ιδέα της ισόρροπης  εκπροσώπησης των φύλων. Για παράδειγμα θα δείτε ότι τώρα τελευταία έγιναν αλλαγές σημαντικές στον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται δημόσια η Νέα Δημοκρατία.  Η Μαρία η Σπυράκη είναι πια εκπρόσωπος τύπου. Η Σοφία η Ζαχαράκη παραμένει αναπληρώτρια εκπρόσωπος τύπου.

Άρα εδώ είμαστε στο 50% ακριβώς από πλευράς εκπροσωπήσεως.

Όταν μου ζήτησε ο Πρόεδρος να έρθω να τον εκπροσωπήσω στο συνέδριό σας η αλήθεια είναι ότι δεν πίστευα ότι θα έμπαινα σε τόσες πολλές σκέψεις και ότι θα θυμόμουν διάφορα πράγματα που τα σκέφτομαι εδώ και πάρα πολλά χρόνια από πολύ μικρός, από την εποχή που έκανα αυτό όσο και αν φανεί παράξενο, φεμινιστική θεωρία στο μεταπτυχιακό μου. Ήταν ένα από τα κομμάτια, ένα τμήμα του μεταπτυχιακού μου.

Και μια σειρά ζητημάτων τα οποία σκέφτομαι εδώ και 30 χρόνια τα ξανά σκέφτηκα με αφορμή αυτά που σύντομα θέλω να σας πω. 

Είμαι, έχω καταλήξει μετά από πολύ σκέψη και είμαι αφοσιωμένος εχθρός των θετικών διακρίσεων γενικώς. Θεωρώ ότι προσβάλουν την έννοια της τυπικής ισότητας και θεωρώ ότι τελικά τα πλεονεκτήματα των θετικών διακρίσεων είναι λιγότερα από τα μειονεκτήματα τους που δημιουργούν ένα είδος δυο κατηγοριών ας το πω πολτών.

Ξέρετε ασφαλώς ότι στη φιλελεύθερη θεωρία το μείζον ζήτημα είναι η τυπική ισότητα, δηλαδή η διασφάλιση και η άρση όλων των εμποδίων στην πρόσβαση όλων των πολιτών. Αλλά εκεί σταματά η παρέμβαση και αρχίζει η ατομική ευθύνη της εξέλιξης του καθενός.

Στο μόνο σημείο μετά από πολλά χρόνια που δέχομαι παρέκκλιση από αυτό τον γενικό κανόνα και το δέχομαι γιατί έχω δει ότι αυτό λειτουργεί κατ΄ αποτέλεσμα είναι στη ποσόστωση στην εκλογική συμμετοχή.

Έχω πειστεί για αυτό μετά από εκτενείς συζητήσεις κυρίως οι οποίες έχουν γίνει σε διεθνή φόρα και έχω δει το αποτέλεσμα, το θετικό αποτέλεσμα στην καταπολέμηση της ανισότητας και κυρίως της ισόρροπης εκπροσώπησης των πολιτικών αυτών.

Εδώ έχω την εντύπωση, δεν είμαι βέβαιος, διορθώστε με για αυτό, ότι μας λείπει μία αναλυτική μελέτη των θετικών συνεπειών της πολιτικής της ποσόστωσης. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό; Αν την χρονική στιγμή που νομοθετείται η ποσόστωση μετρούσαμε τη συμμετοχή των γυναικών, των αιρετών γυναικών και να δούμε εν συνεχεία σταδιακά το πώς αυτή αυξάνει μέσα από την εφαρμογή αυτής της πολιτικής.

Αν υπάρξει αυτή η μελέτη, και θεωρώ ότι είναι κάτι το οποίο είναι εφικτό να γίνει, τότε νομίζω ότι παράγεται ένα πρόσθετο επιχείρημα που θα ενισχύσει την πρότασή σας, νομίζω, που λέει ότι ουσιαστικά πρέπει να ενισχυθεί η ποσόστωση, δηλαδή το ποσοστό, στη συμμετοχή των ψηφοδελτίων.

Άρα, νομίζω ότι το επόμενο διάστημα είναι σημαντικό να γίνει αυτό γιατί θα παράξει ένα πρόσθετο επιχείρημα και φαντάζομαι και ξέρω και λέω ότι εμείς θα είμαστε θετικοί σε μία ρύθμιση ενίσχυσης ποσόστωσης.

Τώρα, τέθηκαν μία σειρά ζητημάτων.

Το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας εμένα με ευαισθητοποιεί σε μέγιστο βαθμό κυρίως γιατί έχω δει στη δουλειά μου, ως δικηγόρος, έχω δει τρομακτικά περιστατικά. Τρομακτικά περιστατικά. Και έχω δει επίσης και την αγωνία των γυναικών θυμάτων αυτών των περιστατικών που δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τη δυσκολία τους η οποία πέρα από το να είναι ψυχολογική, πάρα πολλές φορές είναι μία πάρα πολύ πρακτική δυσκολία, υλική. Πώς θα ζήσουν.

Η οποιαδήποτε καταγγελία συνδέεται στην πραγματικότητα με τεχνικές μη καταβολής των οφειλομένων διατροφών. Αυτό μπορεί να ακούγεται απλό όταν δεν το έχεις ζήσει μέσα στο σπίτι σου αλλά είναι τραγικό γιατί είσαι εγκλωβισμένος σε μία κατάσταση που μπορεί να θέλεις να φύγεις αλλά την επόμενη μέρα το πρωί πρέπει να αντιμετωπίσεις το γεγονός ότι υπάρχουν και κρυμμένα εισοδήματα, ότι τα εισοδήματα αυτά δεν είναι εύκολο να αποκαλυφθούν, ότι γίνεται σε κάθε καταγγελία για αυτό, για τη βία, για τους άγριους ξυλοδαρμούς, γίνεται αντικείμενο τιμωρίας η μη καταβολή της διατροφής «μου έκανες την μήνυση; Άρα δεν πληρώνω» και πολλές φορές όταν θα πάνε και όσες μπορούν να πάνε σε δικηγόρους για να ζητήσουν βοήθεια μπορεί ο δικηγόρος να τους πει: ξέρετε; Μπορεί και να μην μπορέσουμε να βγάλουμε διατροφή, μπορεί και να μην μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε όχι γιατί δεν θα μας τη δώσει ο δικαστής, θα τη δώσει ο δικαστής αλλά γιατί εν συνεχεία δεν θα βρεις τίποτα για να τον υποχρεώσεις.

Ή θλιβερές συναλλαγές, που λένε ότι εγώ θα σου δώσω αλλά εσύ θα τραβήξεις πίσω την όποια καταγγελία.

Αυτό είναι ένα τεράστιο ζήτημα. Και θέλει πάρα πολύ δουλειά. Θέλει δουλειά μέσα στην κοινωνία για να τελειώνει όσο είναι δυνατόν αυτό το πράγμα. Θέλει γιατί είναι μία άθλια, άθλια πρακτική αλλά συμβαίνει και πολλές φορές δεν μιλάμε για αυτό και πολλές φορές θέλουμε μία στρεβλή αντίληψη οποιασδήποτε μορφής να το αποκρύψουμε.

Και ενδεχομένως θέλει και αρκετή νομοθετική σκέψη. Θέλει περαιτέρω προσπάθεια νομοθετική για να διασφαλιστούν αυτές οι πραγματικότητες.

Το τρίτο πράγμα που θέλω να σας πω είναι ότι δεν ξέρω αν έχει αντιμετωπίσει, αυτό αφορά τις γυναίκες στο σύνολό τους αλλά αφορά και τις αιρετές γυναίκες.

Τι κάνουμε αν μία Περιφερειάρχης είναι κυοφορούσα. Τι  προβλέπεται;

Τι κάνουμε αν αυτή η γυναίκα η αιρετή με αυτή την βαριά δουλειά, με αυτή τη βαριά δουλειά, θέλει να θηλάσει, μητρικός θηλασμός, τι κάνουμε με αυτό;

Τι κάνουμε με τα παιδιά της; Με το μωρό της; Κατά τη διάρκεια που δουλεύει. Θα μου πείτε τα λύσαμε τα θέματα αυτά για τις άλλες γυναίκες; Σωστό. Αλλά έχω την εντύπωση ότι παραγνωρίζουμε το βάρος που μπορεί να υπάρξει για τις αιρετές γυναίκες για τα τρία αυτά ζητήματα. Περίοδος κυοφορίας, γέννηση, σημαντική περίοδος λοχείας, ανάγκη για υποστήριξη για το μωρό, για το παιδί, και μητρικός θηλασμός.

Αυτό είναι ένα κομμάτι το οποίο το ακούω ελάχιστα για να μην πω καθόλου. Και θεωρώ ότι πρέπει να πούμε πράγματα για αυτό.  Δεν ξέρω αν είναι πολυτέλεια αλλά έχω την εντύπωση ότι δεν είναι.  Νομίζω ότι είναι βασικό και ξέρετε αποτελεί και ένα από τα βασικά αντικίνητρα για να ασχοληθούν οι γυναίκες.

Μα αν μου συμβεί αυτό εγώ τι θα κάνω εν συνεχεία;  Δεν θα μπορώ να αντεπεξέλθω. Άρα λοιπόν αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει  κανείς να το κοιτάξει.

Τελειώνω, είδα ότι έχετε μια ενότητα για την προστασία των προσφύγων και για περιστατικά τα οποία συμβαίνουν μέσα στις εγκαταστάσεις των προσφύγων και των μεταναστών.

Δυο πράγματα εδώ.  Εγώ θα είμαι πολύ καθαρός. Δεν είμαι οπαδός της πολυπολιτισμικότητας.  Δεν το πιστεύω ως μοντέλο. Και θεωρώ επίσης ότι υπάρχει κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο.

Μέσα από αντιλήψεις του λεγόμενου πολιτιστικού σχετικισμού, δεν ξέρω αν μεταφράζω σωστά τον όρο cultural relative vision, πολιτιστικού σχετικισμού, να πούμε ότι για λόγους τοπικών ηθών και παραδόσεων έχουμε βαρύτατες προσβολές και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Και να καθόμαστε να βλέπουμε στα πλαίσια υποτίθεται τοπικών αντιλήψεων και κουλτούρας την οποία πρέπει να ανεχθούμε γιατί τι να κάνουμε, αυτή είναι η παράδοσή τους και η ταυτότητά τους και ο πολιτισμός τους να ανεχόμαστε βαρύτατες προσβολές των γυναικών να συμβαίνον μέσα στη χώρα μας.

Λοιπόν, επιτρέψτε μου, ο καθένας έχει βεβαίως δικαίωμα και τη θρησκεία του να έχει και τις απόψεις του να έχει και τις αντιλήψεις του να έχει αρκεί να σέβεται τους νόμους και τις παραδόσεις του κράτους στο οποίο βρίσκεται. Και αυτό αποτελεί υποχρέωσή μας.

Ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε Πρόεδρε, να είστε καλά.

 

Μοιράσου το

Τελευταία νέα