Ψάχνοντας αριστερό άλλοθι στον Μπελογιάννη, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει περιπέσει σε αριστερή απόγνωση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει και μέσα σε αυτό το πλαίσιο της κατάρρευσης και της αποδρομής του πρέπει κανείς να εντάξει μια σειρά από ενέργειες.
Με την περίφημη συζήτησις «Μπελογιάννη» να σας ενημερώσω ότι δεν τσιμπάμε. Είναι η αγωνία αναζητήσεως αριστερού άλλοθι, αφού πια δεν έχουν να πουν τίποτα σχετικό στο συγκεκριμένο ακροατήριο. Ξαφνικά, λοιπόν, ανακαλύφθηκε ότι πρέπει να γίνει η άλφα κίνηση ή η βήτα κίνηση προς εξευμενισμόν αριστερού ακροατηρίου. Λογικό.
Όταν εξελέγης με μια συγκεκριμένη ατζέντα και εφαρμόζεις την ακριβώς ανάποδη, όταν είπες ότι θα σκίσεις τα μνημόνια και κατέληξες να τα ψηφίζεις, όταν είπες ότι θα καταργήσεις τον ΕΝΦΙΑ και βεβαίως τον εφαρμόζεις, όταν είπες ότι θα παραιτηθείς, αν κατέβει το αφορολόγητο, και ετοιμάζεσαι να το κατεβάσεις, ξαφνικά και τον Μπελογιάννη θα θυμηθείς και τον Βελουχιώτη θα θυμηθείς και τον Δημοκρατικό Στρατό θα θυμηθείς και ό,τι μπορείς θα θυμηθείς, μπας και καταφέρεις να συγκρατήσεις από εκείνη την πλευρά μια ροή.
Θερμή, λοιπόν, παράκληση προς τους καλούς μου συναδέλφους, οι οποίοι τι λένε πράγματι; Κάτι απλό, ότι πάντως αυτό αφορά την ιστορία της μιας πλευράς και δεν μπορεί ο έχων το τεκμήριο της ουδετερότητος Πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου να συμπεριφέρεται έτσι. Η απάντηση είναι ότι απλώς εχάθη το τεκμήριο της ουδετερότητος. Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου συμπεριφέρεται ως εκπροσωπών ή παριστάνων ή αποπειρώμενος να εκπροσωπήσει μια πλευρά. Δικό του θέμα πολιτικά. Εμείς τον βλέπουμε και ασκούμε την κριτική μας ως εκεί.
Στο ίδιο πλαίσιο είναι ενταγμένη η σωρεία Εξεταστικών, Προανακριτικών και άλλων Εξεταστικών και όσων έπονται. Αφού δεν έχουμε να συζητήσουμε για πολιτική, να μη συζητήσουμε για τίποτα άλλο; Να μην πάει η μπάλα στην κερκίδα; Να μην υπάρξει κάποιου είδους ποινικοποίηση; Και προσέξτε γιατί το λέω αυτό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ καταλαβαίνω, βεβαίως, ότι θέλει κάποιος –και σωστά– να εξελέγξει όλα τα πεπραγμένα του οιουδήποτε –και καλά κάνει. Προσέξτε, σε αυτό συντασσόμεθα. Και τελικώς, επειδή επικρατεί αυτό το κριτήριο, υπερψηφίζουμε τη συγκεκριμένη πρόταση.
Όμως, θα πω κάτι, επειδή είμαστε δικηγόροι και ο συνάδελφος εδώ, ο κύριος Υπουργός, έχει και αυτός την ιδιότητα και ελπίζω ότι δεν την έχει ξεχάσει. Διαβάζω από την πρόταση για τη σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την τρίτη πράξη που αποδίδεται: «Σύναψη σύμβασης τον Σεπτέμβριο του 2003 με αντικείμενο τάδε… Ως εκ τούτου, συντρέχουν ενδείξεις για την τέλεση απιστίας.». Στους συναδέλφους μου νομικούς απευθύνομαι τώρα. «Ως εκ τούτου»; «Από τη σύναψη της σύμβασης»; «Συντρέχουν ενδείξεις για την τέλεση απιστίας»;
Μα, δεν μπήκατε στον κόπο να πάτε να δείτε τα βουλεύματα, να κάνετε τουλάχιστον αντιγραφή των βουλευμάτων για τους άλλους. Εισάγεται με τέτοιον τρόπο αυτή η υπόθεση εδώ; Και ζητάτε από το Σώμα την κρίση του;
Προσέξτε, διότι εδώ πού βρισκόμαστε; Θέλετε να καταδικάσουμε –το έκανε ο συνάδελφος προηγουμένως- την περίοδο Σημίτη; Να την καταδικάσουμε πολιτικά, ασμένως, με τα δύο χέρια, την καταδικάζουμε. Από εκεί και πέρα, αυτή είναι η διαδικασία που έχουμε σήμερα εδώ;
Ξέρετε σε ποιο σημείο βρισκόμαστε από δικονομική σκοπιά; Το Κοινοβούλιο σήμερα με την πρότασή σας ξέρετε σε ποιο σημείο βρίσκεται; Είναι όπως ο Εισαγγελεύς, που έχει λάβει μηνυτήριο αναφορά και πρέπει να την αξιολογήσει. Πώς πράττει εδώ ο Εισαγγελέας; Λέει: το πρώτο ερώτημα είναι να διερευνήσω εάν υπάρχει αδίκημα. Προσέξτε, ακόμα δεν έχω κατηγορούμενο. Διερευνώ εάν υπάρχει αδίκημα. «Προκαταρκτική εξέταση» το λέμε αυτό στη δικονομία.
Βρήκα ότι ενδεχομένως υπάρχει αδίκημα. Τι κάνω; Πρέπει να κρίνω ότι υπάρχουν απλές ενδείξεις ενοχής. «Απλές ενδείξεις». Γιατί; Για να κινήσω την ποινική δίωξη. Τότε την κινώ.
Γίνεται η κίνηση της ποινικής δίωξης. Διατάσσεται προανάκριση και κύρια ανάκριση. Τελείωσε. Εισάγεται ή απευθείας ή με βούλευμα –ανάλογα– πού τώρα; Εάν υπάρχουν οι απλές ενδείξεις ενοχής, γίναν ισχυρές ενδείξεις ενοχής. Την πάω στο ακροατήριο, στο δικαστήριο, και στο δικαστήριο για την καταδίκη του πρέπει να μην καταλείπεται πια καμμιά αμφιβολία, όχι να υπάρχουν ενδείξεις.
Λέω ότι αυτή είναι η διαδικασία. Εδώ, λοιπόν, ή έπρεπε να πείτε: «Ξέρετε με βάση αυτό θέλω να διερευνήσω αν τυχόν έχει τελεστεί πράξη», οπότε κάνουμε εξεταστική, δεν κάνουμε προκαταρκτική, οπότε δεν έχουμε κατηγορούμενο -αλλά εδώ είπατε ότι έχουμε κατηγορούμενο- ή φτιάχνουμε ένα κείμενο στο οποίο τουλάχιστον να κρίνουμε ότι υπάρχουν απλές ενδείξεις. Πώς; Με αυτό το εισαγωγικό κείμενο;
Παρεμπιπτόντως να ενημερώσω για κάτι άλλο τους συναδέλφους. Εδώ ισχύει η αρχή «Ne bis in idem». Τι είναι αυτό; Δεν μπορείς να ασκήσεις δυο φορές την ίδια ποινική δίωξη. Ξέρετε τι έχετε κάνει; Αυτό δεν αλλάζει τώρα. Αυτό είναι η κατηγορία, με αυτό θα πάει. Δεν αλλάζει.
Προσέξτε τώρα. Είχατε σκοπό να τον απαλλάξετε εκ των προτέρων; Γιατί μόνο έτσι δικαιολογείται αυτό το κείμενο, όταν δεν θες να έχεις ουσιαστικό έλεγχο. Ποινική είναι η διαδικασία. Είχατε αποφασίσει να το κλείσετε από πριν;
Προσέξτε, πάω και στο θέμα της έρευνας για το «ξέπλυμα». Βεβαίως, υπάρχουν ποσά. Βεβαίως είναι ερευνητέο. Μόνο που τα ποσά πρέπει να συνδεθούν με μια κύρια πράξη. Βεβαίως, πράγματι το «ξέπλυμα» δεν έχει παραγραφεί.
Όμως πότε υπάρχει «ξέπλυμα» μη παραγεγραμμένο, που δεν έχει εξαλειφθεί το αξιόποινό του; Πότε υπάρχει αυτό; Τι μας λέει ο Άρειος Πάγος; Όταν έχω, όμως, μια κύρια πράξη. Χωρίς την κύρια πράξη σκέτο «ξέπλυμα», ακόμη κι αν δεν είναι παραγεγραμμένο, δεν είναι.
Όταν περιγράφετε με αυτόν τον τρόπο τις κύριες πράξεις, εν συνεχεία τι κάνετε; Στην πραγματικότητα ακυρώνετε και το «ξέπλυμα», αφού δεν έχετε περιγράψει επαρκώς τις κύριες πράξεις. Ηθελημένα έγινε αυτό; Είστε σε κάποια συνεννόηση; Μιλάτε; Δεν εξηγείται αλλιώς.
Και να πω κάτι. Εδώ δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ο κ. Κοντονής δεν γνωρίζει. Να πω ότι δεν γνωρίζει, γιατί δεν εμπλέκεται στην κοινοβουλευτική διαδικασία, δεν το έφτιαξε αυτός. Ο κ. Λάππας δεν γνωρίζει; Δεν το έχει υπογράψει. Φυλάχθηκε. Ο κ. Παρασκευόπουλος δεν γνωρίζει; Έχετε διακεκριμένους νομικούς να σας πουν. Και σας είπαν αυτό; Άρα, δεν μπορεί να είναι αβλεψία. Σκοπιμότητα υπάρχει εδώ. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς.
΄Η κάτι άλλο: Αν δεν υπάρχει σκοπιμότητα συγκάλυψης του συγκεκριμένου, τότε σας πιέζουν τα πολιτικά γεγονότα τόσο πολύ, σας πιέζουν ασφυκτικά και επομένως είστε υποχρεωμένοι να κάνετε τέτοια προχειρολογήματα, για να εξυπηρετήσετε τις πολιτικές σας ανάγκες μπας και αντισταθμίσετε την κατάρρευση την οποία υφίστασθε.
Εμείς λέμε «Ναι», δίνοντας μία πολιτική προτεραιότητα εδώ, μη θεωρηθεί ότι μας νοιάζει εμάς να συγκαλύψουμε τον οποιονδήποτε. Όμως τώρα πρέπει να συζητάμε λίγο σοβαρά μεταξύ μας σε αυτή την Αίθουσα. Έτσι δεν πάνε μακριά τα πράγματα, έτσι κι ο κόσμος ο οποίος παρακολουθεί λέει στο τέλος, όταν δεν βγαίνει τίποτα: «Α, κι αυτό στρακαστρούκα ήτανε!».

Δείτε όλη την ομιλία του Μάκη Βορίδη στην ολομέλεια της Βουλής:

Μοιράσου το

Τελευταία νέα