Η χώρα χρειάζεται μια καθαρή, λαϊκή εντολή ηγεμονικού χαρακτήρα στην κάλπη

Κύριε Βορίδη, το ‘θρίλερ’ με την αξιολόγηση συνεχίζεται. Για ποιον λόγο η κυβέρνηση καθυστερεί τόσο πολύ και ποιες θα είναι οι συνέπειες κατά την άποψή σας;
Η κυβέρνηση αυτή αστοχεί σε αυτά που η ίδια έχει θέσει ως στόχους –ανεξαρτήτως αν κάποιοι συμμερίζονται τις απόψεις της. Είναι προφανές ότι αυτή η ιστορία δεν ‘σέρνεται’ απλώς το τελευταίο διαστημα, ‘σέρνεται’ από τον Ιανουάριο του 2016. Τότε έπρεπε να είχε κλείσει η αξιολόγηση και φυσικά υπάρχει μετά, σωρεία οροσήμων και προθεσμιών που έθετε η κυβέρνηση στον εαυτό της: ήταν ο Οκτώβριος, ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και κάθε μήνα στην πραγματικότητα, υπάρχει μια αστοχία. Αυτό ερχόμενο να προστεθεί πάνω σε οικονομικές πραγματικότητες όπως αυτές διαμορφώνονται –δηλαδή: ότι α) βρισκόμαστε ακόμη σε ύφεση (έτσι έκλεισε το 2016), β) υπάρχει εκροή καταθέσεων από τις τράπεζες το τελευταίο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να αναγκαστούν οι ελληνικές τράπεζες και οι τραπεζίτες να ζητήσουν την ενίσχυση της ρευστότητας από τον μηχανισμό γ) υπάρχει μια θεαματική αύξηση των ληξιπροθέσμων οφειλών, επειδή η κυβέρνηση δεν πληρώνει ουσιαστικά κανέναν και δ) έχουμε μια κατάρρευση των φορολογικών εσόδων τον μήνα Φεβρουάριο με συνέπεια να διαμορφώνεται ένα εξαιρετικά δυσοίωνο περιβάλλον για το πώς πρόκειται να προχωρήσουν τα πράγματα. Την ευθύνη αυτής της κατάστασης φέρει ακεραία η κυβέρνηση. Μέρος του προβλήματος είναι και το μη κλείσιμο της αξιολόγησης, αλλά νομίζω ότι το βασικό πρόβλημα είναι ότι από μία κυβέρνηση η οποία δεν έχει σχέδιο, δεν έχει στρατηγική, δεν ξέρει πού πάει, τι κάνει, δεν ξέρει ποιες πολιτικές να εφαρμόσει, είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να φτιάξει την οικονομία.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ‘ψαλίδα’ ανοίγει συνεχώς και η Ν.Δ. προηγείται με μεγάλο ποσοστό με μία τάση παγίωσης. Σας ικανοποιεί αυτό καθώς η Ν.Δ. αγγίζει την αυτοδυναμία;  
Το θέμα δεν είναι τώρα οι δημοσκοπήσεις. Προφανώς και είναι εξαιρετικά καλές για τη Ν.Δ. Τα βασικά θα έλεγα ότι είναι δύο θέματα τα οποία πρέπει οι πολίτες να κατανοήσουν: κατ΄αρχήν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έχει πια να δώσει τίποτε περισσότερο –ό,τι ήταν να κάνει, αυτό το κακό που έκανε, έγινε. Καλό δεν έχουμε να δούμε. Θα συνεχίσει η επιδείνωση και μάλιστα η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης. Είναι πραγματικά κρίμα για τον ελληνικό λαό, διότι το 2014 είχαμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η οικονομία είχε ανακάμψει –κι αυτό ήταν αισθητό. Είχαν αρχίσει να δημιουργούνται θέσεις εργασίας, να βελτιώνεται η κατάσταση και βρισκόμαστε δύο χρόνια μετά να προσπαθούμε να φτάσουμε πίσω στο σημείο που ήμασταν το 2014 –και από πλευράς πλεονασμάτων και δημόσιων οικονομικών και από πλευράς ρυθμών ανάπτυξης -αφού όμως όλο αυτό, μας κόστισε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, πρόσθετο χρέος, τεράστια φορολογία, την αύξηση του ΦΠΑ κ.λπ. Λοιπόν, δεν υπάρχει κανένας λόγος η κυβέρνηση Τσίπρα να συνεχίσει να ασκεί την εξουσία. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορούν, δεν ξέρουν, δεν θέλουν, δεν έχουν την ικανότητα, έχουν τα κολήμματά τους και τις ιδεολοψίες τους, δηλαδή δεν μπορούν πλέον να βοηθήσουν την χώρα. Το δεύτερο που το καθιστά προφανές, είναι πως εκείνο που χρειάζεται, είναι μια ισχυρή, καθαρή, λαϊκή εντολή ‘ηγεμονικού’ θα έλεγα χαρακτήρα. Εννοώ δηλαδή, εντολή μεγάλης πλειοψηφίας που να εκφράζει την θέληση του ελληνικού λαού, την οποία θα αξιοποιήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης προκειμένου να προχωρήσει σε ένα πραγματικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης της οικονομίας του τόπου. Ένα πρόγραμμα το οποίο θα προσελκύσει επενδύσεις, θα εμπιστευτεί την ελληνική οικονομία, που θα έχει σαν αποτέλεσμα την μεγέθυνση της οικονομίας, που θα επιτρέψει την μείωση των φορολογικών συντελεστών, που θα επιτρέψει την ανάκτηση των εισοδημάτων, την βελτίωση των μισθών στον ιδιωτικο τομέα και επομένως, μια κατάσταση με την οποία θα βγούμε από την ‘μέγγενη’ όπου βρισκόμαστε το τελευταίο διάστημα.

Κύριε Βορίδη, στην Ελλάδα διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν κάποιες ομάδες που πρόσκεινται στον αναρχικό χώρο, στον ένοπλο αγώνα κ.λπ. και δρουν οργανωμένα. Τι μπορεί να γίνει με αυτές που λειτουργούν μέσα στην κοινωνία και να παραμένουν εκτός νόμου ατιμωρητί;
Μπορεί κανείς να κάνει συγκρίσεις. Αυτές οι ομάδες, σε πολύ δύσκολες κοινωνικές συνθήκες όταν ανέλαβε πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς, πήγαν πάλι να κάνουν τα ίδια, αλλά υπήρχε μια σταθερή πολιτική βούληση να αντιμετωπιστεί η παράνομη βία της άκρας Αριστεράς. Και αντιμετωπίστηκε επιτυχώς. Πέρασαν 2,5 χρόνια χωρίς να σπάσει ούτε ένα τζάμι. Διαδηλώσεις γίνονταν, αλλά δεν μπορείς να απαγορεύσεις τις διαδηλώσεις, φυσικά. Αλλά αυτές οι έκνομες ενέργειες που βλέπουμε σε καθημερινή βάση είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης. Και η Αστυνομία φυσικά, αντιμετώπιζε το πρόβλημα και τα προηγούμενα χρόνια έως και το 2014. Εκείνο το οποίο αλλαξε είναι η πολιτική φιλοσοφία η οποία λέει (αυτή είναι η υπουργική αντίληψη του Σύριζα) ότι αυτός είναι μηχανισμός κοινωνικής εκτόνωσης και… άστους ρε παιδί μου, να κάψουνε και λίγο, να γκρεμίσουνε και λίγο, να τα ρημάξουν όλα, να κάνουν και μερικές καταλήψεις. Αν σ’ αυτή την διαδικασία, μας τύχει και καμιά Μαρφίν και καεί και κανένας άνθρωπος –τι να κάνουμε, για το Σύριζα φαντάζομαι ότι αυτές είναι παράπλευρες απώλειες. Αλλά είναι ξεκάθαρο ότι η στάση τους απέναντι στο θέμα της αντιμετώπισης της βίας της άκρας Αριστερας είναι μια στάση ανοχής.

Να περάσουμε στο προσφυγικό. Είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την Ελλάδα πολλά χρόνια αλλά φάνηκε στην πράξη ότι η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να το διαχειριστεί σωστά. Τι μπορεί να γίνει και με την Τουρκία να εξαπολύει συνεχώς απειλές;
Η θέση της Ν.Δ. την οποία έχουμε καταθέσει θεωρώ ότι είναι μόνη ολοκληρωμένη θέση. Δεν έχω ακούσει καμία άλλη θέση από οποιαδήποτε πλευρά ακόμη και από εκείνους που υποτίθεται ότι εκφράζουν υπερ-εθνικιστικές απόψεις. Δεν έχω ακούσει καμία θέση για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος. Κατ αρχήν πρέπει να γίνει αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων. Υπάρχουν θαλάσσια σύνορα αλλά μπορεί να υπάρξει η αποτελεσματική φύλαξη τους που σημαίνει πως δεν μπορεί ο καθένας να πηγαίνει όπου θέλει. Θα πρέπει να υπάρξει διεθνής συντονισμός και αποτροπή ώστε τα σύνορα να φυλάσσονται αποτελεσματικά. Ακόμη, πρέπει να γίνει ταχύς διαχωρισμός ανάμεσα στους πρόσφυγες που δικαιούνται ανθρωπιστικής προστασίας και στους μετανάστες που δεν δικαιούνται και θα πρέπει να επαναπατριστούν. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται μια σειρά από νομικές ενέργειες που πρέπει να γίνουν, κυρίως για να εκκαθαρίζονται με ταχύ τρόπο οι αιτήσεις ασύλου. Από την στιγμή που θα γίνεται ο διαχωρισμός θα υπάρχουν κλειστά κέντρα κράτησης για τους οικονομικούς μετανάστες όπου θα μένουν μέσα σε αυτά μέχρι να επαναπατριστούν. Και μετά θα πρέπει να υπάρχει ένα πλέγμα ανθρωπιστικής βοήθειας και προστασίας για όσους πρόσφυγες πρέπει να μείνουν εδώ. Κι εκεί πρέπει πράγματι να ενισχυθούν οι μηχανισμοί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και να εφαρμοστούν όσα απαιτούνται από πλευράς ισοκατανομής των προσφύγων σε όλη την Ευρώπη. Αυτές είναι πολιτικές που θα έπρεπε να έχουν αναπτυχθεί. Τίποτε από αυτά δεν έχει γίνει, τίποτε δεν προχωράει. Ο Σύριζα έχει κάνει μια νομοθεσία με την οποία ουσιαστικά παρακωλύει την επίσπευση της εκκαθάρισης των αιτήσεων ασύλου και αυτοί οι άνθρωποι τελικώς, μένουν σε αυτή την κατάσταση, φορτώνοντας και πιέζοντας τις τοπικές κοινωνίες στην χώρα μας, οι οποίες αγανακτούν –και δικαίως- από την κατάσταση που κυριαρχεί εκεί. Αν ανοίξουν πάλι οι μεταναστευτικές ροές (και μοιραία μάλλον θ’ ανοίξουν ξανά, διότι η Τουρκία φαίνεται ότι θέλει ν’ αρχίσει πάλι αυτή την ιστορία) προφανώς όλες αυτές οι εντάσεις θα οξυνθούν και η ανυπαρξία της αποτελεσματικής πολιτικής θα κάνει ένα ήδη οξυμένο πρόβλημα, ακόμη χειρότερο. Το μόνο που κατάφερε να κάνει αυτή η κυβέρνηση είναι ότι έχουν παρεκκλίνει από όλες τις διασικασίες δημόσιου λογιστικού προκειμένου να μην υπάρχει μια διαφανής διαχείριση των χρημάτων που δαπανώνεται για τις κατασκευές υποδομών όπου φιλοξενούνται οι μετανάστες. Αυτό το κάνουν με μεγάλη ταχύτητα.

Για να κλείσουμε θα ήθελα να συζητήσουμε το θέμα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε πρόσφατη ερώτηση που καταθέσατε. Φαίνεται ότι η Τ.Α. έχει γίνει κάτι σαν ‘κυματοθραύστης’ για την κυβέρνηση ενώ οι Δήμοι εκφράζουν ανησυχία.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι αυτό που ακούμε από την πλευρά του υπουργείου Εσωτερικών είναι εξαιρετικά ανησυχητικό. Κι αυτό γιατί όλες οι περίφημες αλλαγές που σχεδιάζονται, αφορούν στην πραγματικότητα το λεγόμενο ‘κεφάλαιο κυβερνησιμότητας’. Δηλαδή, ακούμε προτάσεις και ιδέες που τελικά αφορά ένα πλαίσιο λειτουργίας της Τ.Α. που είναι ξεκάθαρο ότι δεν θα επιτρέπει την αποτελεσματική διοίκηση του Δήμου. Κι αυτό θα είναι εις βάρος των πολιτών. Ο κ. Σκουρλέτης, αυτό το οποίο θέλει είναι να δώσει ενισχυμένο ρόλο στον ‘ανύπαρκτο’ –αυτοδιοικητικά- Σύριζα, υποχρεώνοντας ουσιαστικά, τους πραγματικά αυτοδιοικητικούς παράγοντες και τους αιρετούς, προκειμένου να λάβουν μια απόφαση στα δημοτικά συμβούλια, να είναι υποχρεωμένοι να συνεργάζονται, να συναλάσσονται και να διαπραγματεύονται με τις μειοψηφίες των δημοτικών συμβουλίων. Άρα ο περίφημος πολιτικός σχεδιασμός του ΥΠΕΣ είναι το πώς θα ‘ξεχαρβαλώσει’ την δημόσια διοίκηση για να έχει κομματικά οφέλη μόνον ο Σύριζα. Αυτό προσπαθούν να προωθήσουν. Εμάς δεν μας αρέσουν αυτές οι εξαγγελίες γιατί για να νομοθετηθούν και να εφαρμοστούν αυτά από τον Ιούνιο του 2019, δεν θα προλάβουν διότι μέχρι τότε, η κυβέρνηση αυτή δεν θα υπάρχει. Είπαμε άλλωστε πως ό,τι και να ψηφίσει αυτή η κυβέρνηση, εμείς θα το καταργήσουμε και επομένως δε νομίζω ότι αυτά θα γίνουν ποτέ ώστε να ανησυχεί κανείς ιδιαίτερα.

 Πηγή: www.dimokratiki.gr

Μοιράσου το

Τελευταία νέα