Αριστεροί Υπουργοί και καταθέσεις εξωτερικού

09/01/2017

Πάντα η δημοσιοποίηση του πόθεν έσχες των πολιτικών προσώπων δίνει τροφή για συζητήσεις. Όχι τόσο γιατί πράγματι εξυπηρετείται ο πραγματικός σκοπός των δηλώσεων αυτών, που είναι να διακριβωθεί ο ενδεχόμενος παράνομος πλουτισμός τους και ειδικά από την κατάχρηση των θέσεων εξουσίας που κατέχουν, όσο γιατί το κοινό φαίνεται να θέλει να γνωρίζει ποιος είναι πλούσιος, ποιος έχει καταθέσεις, ποιος έχει πόσα ακίνητα και τα σχετικά.

Αυτά συμβαίνουν σε κάθε τέτοια δημοσιοποίηση, είναι πλέον μέρος της πολιτικής μας τελετουργίας. Φέτος υπήρχε ένα πρόσθετο ενδιαφέρον: Μιας και έχουμε στην κυβέρνηση τους εκπροσώπους των «υποτελών τάξεων», που λέει κι ο Τσακαλώτος, την κυβέρνηση των εκπροσώπων των «φτωχών», να δούμε αν είναι μέρος του ταξικού υποκειμένου που εκπροσωπούν, να δούμε δηλ. αν είναι και αυτοί φτωχοί ή «ταξικοί αποστάτες», όπως λέει ο έτερος «φωτισμένος» Κατρούγκαλος.

Διαπιστώσαμε, εν πολλοίς, όσα υποψιαζόμαστε:  μεγάλο τμήμα των υπουργών της Κυβέρνησης του «πρώτη φορά Αριστερά» δεν είναι καθόλου φτωχοί, αντιθέτως ανήκουν στο 1% των πλουσίων που επικρίνουν, αποδεικνύοντας ότι η Αριστερά που εκπροσωπείται στην κυβέρνηση είναι κυρίως η λεγόμενη «gauche de caviar», η «Αριστερά του χαβιαριού», και ότι φυσικά αποτελούν την ζωντανή διάψευση της συγκρότησης του ταξικού υποκειμένου, δηλ. απλώς αποδεικνύουν ότι η Αριστερά είναι μία ιδεολογική επιλογή και όχι βεβαίως μία επιστημονική πολιτική θεωρία για τους νόμους της κοινωνικής εξελίξεως.

Όμως, αυτή είναι μία θεωρητική συζήτηση και, αν και σημαντική, όχι η πιο ενδιαφέρουσα: Το αν με ειλικρίνεια και συνέπεια μπορεί κάποιος να παριστάνει τον εκπρόσωπο των «υποτελών τάξεων» με μερικά εκατομμύρια στην τράπεζα είναι προφανώς ένα θέμα συζήτησης, που κυρίως θέτει το ερώτημα της εσωτερικής συνέπειας, της συνέπειας λόγου και έργων, της υποκρισίας ή αντιθέτως της ακεραιότητας ενός πολιτικού. Το ίδιο ακριβώς που κάνεις όταν είσαι Αριστερός Πρωθυπουργός, κόπτεσαι δήθεν για την δημόσια παιδεία, και στέλνεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικά σχολεία.

Όμως αυτό που δεν είναι θέμα συζήτησης και δεν χωρεί αντεπιχείρημα είναι ότι δεν μπορεί να είσαι Υπουργός Οικονομίας μίας Κυβέρνησης, να είσαι ο υπεύθυνος για την ανάπτυξη της Οικονομίας μίας χώρας, να έχεις στην εποπτεία σου το τραπεζικό σύστημα, υπό την έννοια της αρμοδιότητας για τις σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, και τα εκατομμύριά σου, να βρίσκονται τοποθετημένα σε τράπεζες του εξωτερικού.

Η συμπεριφορά αυτή είναι εξοργιστική από οποιονδήποτε ασκεί τέτοια δημόσια εξουσία. Θέλει ο κος Παπαδημητρίου να έχει τα χρήματά του στο εξωτερικό, διότι ενδεχομένως εκεί τα απέκτησε; Να τα έχει. Υπουργός Οικονομίας να μην είναι στην Ελλάδα. Θέλει να είναι Υπουργός Οικονομίας στην Ελλάδα; Τότε να εμπιστευτεί με τις προσωπικές του επιλογές το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Διότι αλλιώς μας σώζει ένας κύριος, ο οποίος αν δεν τα καταφέρει, θα πάρει το αεροπλάνο να πάει να χαρεί τις καταθέσεις του στο εξωτερικό, την ώρα που εμείς οι υπόλοιποι θα υφιστάμεθα τις συνέπειες της αποτυχίας του.

Όταν επεσήμανα την αντίφαση, χαριτολογώντας ένας φίλος μου έγραψε: «Αριστεροί είναι οι άνθρωποι, όχι ηλίθιοι».

Επειδή όμως και εμείς δεν είναι δυνατόν να δεχόμαστε να μας θεωρούν ηλίθιους, και επειδή η συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι βαθιά υποκριτική και προσβλητική, θα πρέπει να αναληφθεί σχετική νομοθετική πρωτοβουλία ώστε οι υπουργοί με καταθέσεις στο εξωτερικό να υποχρεωθούν να φέρουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα, άλλως να εκπίπτουν του αξιώματός τους.

Προφανώς η Κυβέρνηση Τσίπρα είναι η Κυβέρνηση του ψεύδους και της εξαπάτησης. Αυτό είναι πλέον εμπεδωμένο. Αλλά έχει και η υποκρισία τα όριά της.

 

Άρθρο στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"

 

Μοιράσου το

Τελευταία νέα